چهار تیم ، دو برنده ، یک هدف

در هفته ای که گذشت چهار تیم فرانسه، بلژیک، انگلیس و کرواسی دیدار های مرحله نیمه نهایی جام جهانی روسیه را در مسکو و سنت پترزبورگ انجام دادند. چهار تیمی که با شایستگی تمام ، تصمیمات تاکتیکی عالی و تلاش بی امان بازیکنانشان به این مهم رسیدند. با هم به مرور این دو بازی می پردازیم و نگاهی به مرحله ی پایانی خواهیم داشت.مارتینز بازنده ی محض شطرنج

فرانسه با ترکیب قابل پیش بینی خود به زمین رفت، ترکیبی که پس از دو بازی ابتدایی شکل گرفت و ژیرو به جای دمبله به کار گرفته شد و ترکیب ۳-۳-۴ بدل به ترکیبی با ۳ هافبک میانی، ۲ مهاجم و فقط ۱ وینگر شد، موردی که بلیز ماتوئیدی به واسطه ی بازی در یوونتوس کاملا با آن آشنا بود و البته بارسلونای والورده به واسطه آن به توفیق دوگانه دست یافت. اما در سوی دیگر میدان محرومیت توماس مونیر، وینگ بک آماده و یکی از ارکان حضور بلژیک در نیمه نهایی مربی اسپانیایی را به شدت تحت فشار قرار داده بود. حضور چادلی به جای مونیر علنا تعارف فینال به فرانسه بود. عدم شرکت مناسب و به موقع چادلی در حملات کاملا امکان شیفت بازی را از بلژیک سلب کرده ود و قابلیت های پایین دفاعی اجازه بازپس گیری سریع توپ به مدافعین را نمیداد، هرچند حضور ادن هازارد در سمت چپ به شدت فرانسه را آزار داد و موقعیت های جدی را از جمله ضربه به تیکر را بوجود آورد اما اشتباه دوم مارتینز نیز در همین جا و به کار بردن مروان فلینی روی دست هازارد بود و تکنیک ضعیف او بارها موجب لو دادن توپ و خطاها بی مورد شد.
در طرف مقابل اما دیدیه دشان با هوشمندی کامل و شناخت کافی از شیاطین سرخ تصمیم های مناسب را اتخاذ کرده بود. فرانسه در نیمه نهایی و فینال یورو ۲۰۱۶ نیز نشان داد که در مرحله پایانی با احتیاط بیشتر و بدون ریسک بازی می کند و در همین راستا مقابل بلژیک بازی عمیق و عقب نشستن را در نظر گرفتند. فرانسه در زمین خودی تجمع می کرد و انگولو کانته و بلیز ماتوئیدی وظیفه مهار کوین دی بروین را برعهده داشتند به طوری که اکثر دقایق، دومین بازیکن برتر لیگ جزیره بین این دو زندانی بود.استفاده از سرعت مهاجمین و فضای بسیار زیاد در سمت چپ، سلاح فرانسه در حملات بود و آنقدر حملات از سمت چپ ادامه یافت تا در نهایت کرنر منجر به گل آنها به دست آمد. ساده، کارآمد و محتاطانه همانطور که ژوزه مورینیو پس از بازی در گفتگو با russia today معتقد بود فرسایش تورنمنت، ترس از مصدومیت و احتیاط در بازی های سخت موجب می شود تا تیمی مانند فرانسه تنها فرصت برای بهبود فیزیک و ریکاوری را در بین هر دو بازی پیدا کند و به ضربات ایستگاهی رو آورد.
در هر صورت حدس آنکه فرانسه به چه شکلی در فینال ظاهر خواهد شد آسان نیست اما اگر به فینال یورو و این بازی نگاه کنیم احتمالا حدس ما آن است که فرانسه ای متفاوت با نیمه نهایی را خواهیم دیدی ولی با نگاهی دیگر به ابتدای جام جهانی تا کنون می بینیم که آنها هر بازی متفاوت بودند، در یک چهارم مالکیت را به آرژانتین واگذار کردند. با علم به آنکه کاری از دست آلبی سلسته بر نمی آید، بازی مالکانه و روان مقابل اروگوئه و عقب نشستن مقابل بلژیک و استفاده از ضد حملات.برای پاسخ این پرسش باید تا روز فینال صبر کرد.انگلیس دلیل خوبی برای گریه دارد

در مسکو هر دو تیم با ۱۱ نفر ابتدایی قابل پیشبینی به زمین رفتند و تنها نکته قابل شک پیش از اعلام ترکیب دو تیم بازی کردن بروزویچ و یا کراماریچ بود، کراماریچ در دوبازی نیجریه و روسیه به صورت ثابت در ترکیب بود و با وجود اینکه با توپ و بدون توپ بازیکن باهوشی و کارآمدی هست در هر دوی این دیدارها کرواسی در امر بازیسازی به مشکل خورد و مقابل روسیه به دردسر ۱۲۰ دقیقه‌ای دچار شد. سه بازیکن دیگر در فاز تهاجمی کرواسی به سیاق همیشه پرشیچ، ربیچ، و مانزوکیچ بودند؛ دو بازیکن کناری تورنمنت خوبی را پشت سر گذاشتند اما مرد کلیدی مانزوکیچ بوده، و هست. بازیکنی که نمیتوان مانندش را زیاد پیدا کرد، کسی که در تورین در سمت چپ بازی می‌کند اما اینجا در مرکز انجام وظیفه می‌کند. نیمه نهاییبازیکن دیگری که با وجود مودریچ کمتر به چشم می‌آید ایوان راکیتیچ است، کسی که با حمایت خود از مودریچ اجازه می‌دهد تا قلب تپنده رئال مادرید در جام جهانی با فراقت بال کار کند و البته با دوندگی بالا پس از سه بازی ۱۲۰ دقیقه‌ای در آخرین لحظات این بازی هم با تمام وجود به پرس کردن می‌پرداخت. نگرانی اصلی انگلستان نیز در این بازی استفاده راکتیچ و مودریچ از فضای پشت خط هافبک آنها بود که با گل تحسین برانگیز و زود هنگام کیران تریپیر این امر تا حد زیادی خنثی شد. نیمه نهایی
ضعف انگلیس جایی نمایان می‌شد که بازی عرض میگرفت و باز می‌شد که تماما حاصل کم تجربگی این تیم بود، در مقابل یکی از حربه‌های کرواسی در همه بازی‌ها #ارسال‌های قطری برای ورسالیکو# بود، حرکات ترکیبی در کانال‌های کناری و نیم فضاها تیم ساوتگیت را آزار می‌داد پیش از بازی اکثر کارشناسان معتقد بودند که با همین روش شاگران دالیچ باید موقعیت ارسال را فراهم کنند چرا که ناتوانی واضح کایل واکر در نبردهای هوایی بهترین طعمه برای مانزوکیچ خواهد بود. هرچند ماریو هرگز از این گزینه استفاده نکرد اما گل تساوی پرشیچ دقیقا از همین شیوه به دست آمد، گلی که با یقین برای کروات‌ها یک اوردز روحی بود و توان ۱۲۰ دقیقه نبرد جانانه و تشنه برای پیروزی را به عضلات آنها تزریق کرد.
در مقابل اما انگلیس از طریق نقطه قوت خود ینی ضربات آزاد( بجز گل تریپیر که مستقیما وارد دروازه شد) حتی نزدیک به گلزنی ام نشد و تمامی ۴ میلیون شهروند کرواسی می‌توانند از این بابت سپاسگزار دژان لوورن باشند که تقریبا در تمامی نبردهای هوایی در مصاف با هری مگوایر پیروز بود و شاید چندان بی دلیل و طعنه آمیز هم نبود که پس از بازی خود را یکی از بهترین مدافعان دنیا خطاب کرد. نیمه نهایی
در هر صورت دالیچ و تیمش آنقدر جسور، یکدست، و توانمند هستند که برای فینال در مسکو نیازی به تغییر و سورپرایز نداشته باشند؛ اما فشار سه بازی ۱۲۰ دقیقه‌ای در مرحله حذفی و در رقابتی فرسایشی چون جام جهانی و البته یک روز استراحت کمتر نسبت به خروس‌ها فشار جسمانی عظیمی را به آنها تحمیل می‌کند. کرواسی بازی به بازی در این جام پیشرفت کرده و فقط بازیکنان سخت کوش این تیم هستند که می‌توانند از پس چنین مصائبی بربیایند.
[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]